صورتک

چهار تا دوست بودن .

یکیشون خودشو تنها ترین موجود روی زمین میدونست . چون هیچ کسو نداشت . هیچ وقت نداشته که حالا بخواد داشته باشه .

دومی خودشو تنها ترین میدونست چون هیچ کسو نداشت چون دوستهاشو از دست داده بود .

سومی هم با این که یه عالمه آدم اطرافش بود باز احساس تنهایی میکرد .

اونا غافل بودن .

           از هم .

           از این که تنها نیستن .

           کافیه دستهای همو بگیرن .

                               کافی بود ببینن .

                                                              خدا رو

نفر چهارم اینو میدونست

                              اما

                              فکر میکرد چون دست نداره .

                                                   لایق تنهاییه .

اون با این که دست نداشته .

                   خدا رو داشت .

اون میدونست اگه دستشو بطرف خدا دراز کنه . خدا هم دستهاشو میگیره .

اون دست نداشت .

                     پس

                     قدم برداشت .

                           رفت بطرف خدا .

                                        و خدا هم .

                                        اونو در آغوش گرفت .

شاید بعضی از ما اوقاتی داشتیم که احساس تنهایی کردیم .

اما ما تنها نبودیم .

        خدا تنها بود .

بیاید خدا رو بیشتر ببینیم .

بیشتر احساسش کنیم .

خودمون باشیم و خدا .

انقدر خوب باشیم که لازم نباشه برای دعا هامون دیگران رو واسطه قرار بدیم .

بیاین کاری کنیم .

که بتونیم روزی سرمون رو بالا بگیریم و بگیم :

من خدا رو بیشتر از همه ی آدمهای دنیا دوست داشته ام .

 

(( من خدا رو بیشتر از همه ی آدمها ی دنیا دوست دارم . چون وقتی تنهام حسش میکنم .))

نوشته شده در چهارشنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸٩ساعت ۸:٢۳ ‎ب.ظ توسط صورتک نظرات ()


Design By : Pichak